Florian Ogan urodził się 4 maja 1891 roku w Wieszowie (w powiecie bytomskim),
w robotniczej rodzinie. Po ukończeniu szkoły realnej, uczęszczał do
gimnazjum i liceum prowadzonego przez księży w Gliwicach. Z powodu udziału w
tajnym kółku Młodzieży Polskiej (w 1910 roku uczestniczył z kolegami w odsłonięciu
Pomnika Grunwaldziego w Krakowie) nie został dopuszczony do matury, którą
zdał rok później w szkole w Bolesławcu na Dolnym Śląsku, po czym wyjechał
do Wrocławia, wstępując na wydział medyczny Uniwersytetu Wrocławskiego.
Po wybuchu pierwszej wojny światowej jest zmuszony przerwać studia, gdyż powołano go do
wojska (służył jako felczer). Po zakończeniu działań wojennych kontynuował studia, które ukończył w 1921
roku, jako lekarz medycyny.
Brał udział w III Powstaniu Śląskim jako lekarz w pułku Alfonsa
Zgrzebnioka, za co dostał Krzyż Powstańczy. Po wojnie praktykował przez sześć lat w Chorzowie i Rudzie Śląskiej.
W Chorzowie poznał swą przyszłą żonę Antoninę, rodowitą krakowiankę.
W 1928 roku Florian Ogan wygrał konkurs na dyrektora knurowskiego szpitala.
Oganowie na terenie szpitala mieszkali do wybuchu II wojny światowej.
Doktor Florain Ogan był doskonałym diagnostą. Zrobił rzadką w tych czasach
specjalizację z chirurgii ręki. Za jego dyrektorowania powstały wtedy nowe oddziały: chirurgia i ginekologia.
W sierpniu 1939 r. został przeniesiony do pracy w szpitalu w Chorzowie (tego
samego, w którym pracował tuz po zakończeniu studiów), ale nie na długo, bo
w grudniu wrócił do
Knurowa, gdzie jednak pracy w knurowskim szpitalu nie znalazł (proponowano mu
podpisanie volklisty, ale odmówił). Ciężki okres
okupacji doktor Ogan i jego rodzina (zamieszkali w budynku przy ul. Niepodległości)
przetrwali dzięki pomocy życzliwych
knurowian. W roku 1944 pracował jako lekarz w obozie jenieckim w Świętochłowicach. W roku następnym wrócił do Knurowa i w Szkole Podstawowej nr 2 otworzył i prowadził gabinet lekarski dla miejscowej ludności.
Od 1945 roku ponownie związał się z knurowskim szpitalem będąc jego dyrektorem. W tym okresie zorganizował knurowską służbę zdrowia, zwiększył liczbę miejsc szpitalnych, a także unowocześnił szpitalną bazę leczniczą.
Florian Ogan był nie tylko dyrektorem szpitala, ale pełnił także funkcję
lekarza rejonowego.
We wspomnieniach wielu knurowian zachowała się postać cenionego, dobrego
lekarza, który często przyjeżdżał do pacjentów... furmanką (nigdy nie
zgodził się na zakup samochodu). Pomimo, że nie skończył polskich szkół,
władał piękną polszczyzną i śląską gwarę, a także biegle mówił po
francusku, znał łacinę, interesował się historią.
Florian Ogan zmarł w Knurowie w
1965 roku, gdzie został pochowany na cmentarzu przy ul. 1-go Maja.
Jego imieniem została nazwana ulica, przy której znajduje się m.in. Szpital Miejski oraz Urząd Miejski. Od 2000 roku dr Florian Ogan jest również patronem knurowskich Honorowych Krwiodawców.
Tutaj spędził wiele lat swojego życia
Miejsce wiecznego spoczynku
W uznaniu jego zasług
Dziękuję córce dra Floriana Ogana, pani Marii Ogan-Gruszczyńskiej za pomoc w przygotowaniu
tekstu.
|
)
)
)
